[...]miłość on-line « holly shit![...]…

Takie perełki naprawdę pomagają zapomnieć o wadach człowieka, a już szczególnie szefa.

Ależ cudny ten tekst o kliencie, który reklamuje książkę, bo mu się nie spodobała…

Watrobka ma byc duza, dorodna i smaczna. i tyle,

Trzeba też zrozumieć pewną rzecz, otóż nie ma czegoś takiego jak sprawiedliwość społeczna. Wszyscy nie mogą żyć w dostatku, ani mieć równych szans (co też jest pojęciem względnym… i utopijnym), jedni mają trudniejszy start i tak już będzie (ciągle podtrzymuję, że ukazujesz obraz polskiej wsi prosto z tvn-u, ja znam zapadłe wioski w których nie ma takich problemów).

A co do matury. Żeby zaliczyć podstawę potrzeba 30%, w liceum żeby zaliczyć kartkówkę czy pracę klasową potrzeba ponad 50%, z zadań na różnym poziomie trudności. Tu nie chodzi o samą maturę, o matematykę. Chodzi o podejście, które podczas studiów jeszcze zaobserwowałam u roczników przychodzących po mnie. Zero inicjatywy, zero działalności studenckiej, tym ludziom się po prostu nie chce. Na zajęciach bezczelnie i otwarcie wyciągają drugie śniadanie, albo przychodzą z kebabem z uczelnianego bufetu, w dodatku kompletny brak kultury osobistej i w dodatku to zawyżone poczucie własnej wartości, przejawiające się w pisaniu skarg na wykładowców. Sytuacja: studenci czekają na zajęcia, fakultet, raptem 6 godzin zajęć z tego przedmiotu, zajęcia z fantastycznym, wyluzowanym i prostudenckim wykładowcą. Wykładowca spóźnia się 15 min, oni zamiast wraz z 16minutą czekania iść do domu , idą do dyrektora instytutu złożyć na wykładowcę skargę. Wykładowca, który w ogóle miał nie robić zaliczenia, uprzedza, że zrobi kolokwium – ot mały odwet, ale materiału jest raptem na ok. 10 stron a4. Zaliczają 2 osoby na roku, reszta twierdzi, że „się uwziął”. To ten sam typ ludzi, co maturzystka z listu, który komentuję w notce. Za takie zachowania, za omawiany list, za takie cwaniactwo winni są rodzice i bezstresowe wychowanie.

Wydaje mi się, że proces mitozy i mejozy, budowa pantofelka, teoria względności, treny Kochanowskiego, rozmowa mistrza Polikarpa ze śmiercią, ani to, że stolicą Tuvalu jest Vaiaku na atolu Funafuti były w życiu równie przydatne co funkcja kwadratowa. Tylko na tym polega egzamin dojrzałości, nie powinien być napisany tylko do humanistów z bożej łaski, którzy wychodzą z założenia, że nimi są, bo matma jest ich piętą achillesową. Matura ma za zadanie sprawdzić poziom naszej wiedzy po liceum, wiedzy ogólnej z różnych dziedzin. Bądźmy szczerz, człowiek srednio inteligenty, który z materiałem jest na bieżąco, przerabiał to w ciągu 3 lat i zaliczał, miał organizowane zajęcia powtórkowe, na które trzeba się czasami pofatygować i wstać wcześniej, albo zostać dłużej w szkole, powinien zdobyć marne 30% na zaliczenie, żeby z przynajmniej małym wysiłkiem zdobyć średnie wykształcenie.

A to, że nie zauważyłam Twojej celowej przesady nie jest powodem ujmowania inteligencji drugiej osobie. Ty przyznajesz, że to było celowe wyostrzenie, a są ludzie, którzy stosują przemoc psychiczną. Nie znając Cię nie stwierdzę po 2 postach, które przeczytałam, czy nie należysz do tej drugiej grupy.

Odnośnie wątku – świetnie, cieszę się, że dla nich nie była to trudna matura. Dla mnie była cięższa niż zeszłoroczna – nic więcej nie napisałam. No może poza tym, że na niej powinny być naprawdę podstawowe zagadnienia, czyli takie, które przydadzą się w przyszłości. Bo dlaczego po liceum ogólnokształcącym ludzie błędnie wypełniają pity i nie są pewni, czy ich list motywacyjny lub CV są poprawnie napisane? Czemu na maturze z języka angielskiego pisze się np. listy ze skargą, a Polak często ma problemy ze znalezieniem kulturalnych słów celem złożenia zażalenia? Takich rzeczy powinno się wymagać. To są podstawy, Podstawy do dalszego życia. Funkcja kwadratowa jak dotąd jeszcze mi się nie przydała po skończeniu liceum. Mojej mamie, o dziwo, też nie.