Widzieliście już filmik promujący polską prezydencję w Radzie Unii Europejskiej? Nie? To proszę:

W sumie to spodziewałam się czegoś w stylu „Historii Polski” Bagińskigo, a jak dowiedziałam się, że rzeczywiście to Bagiński przygotował, ochoczo odpaliłam spot. Jakoś starałam się wymazać ze świadomości, że współautorem jest Agustin Egurrola. Niestety nie dało się.  Tańczą sobie i tańczą, bo w sumie czego by się spodziewać po nadwornym choreografie TVNu i „Tańca z Gwiazdami”? Od tej strony nie będę oceniać, nie znam się, ale ocenić mogę poruszające się postacie. Drętwe, sztywne, jakby wyjęte z animacji sprzed co najmniej 10 lat.  Może pora Bagińskiemu nieco odświeżyć warsztat, albo nie porywać się z motyką na słońce?

Co z fabułą, poza tym,  że ludki tańczą sobie? Oglądając zaczęłam sobie układać taką interpretację, siedzi babeczka, jakoś tam nawet czysto i ładnie, tak ascetyczno-nowocześnie. W podskokach podlatuje do niej pan w obcisłym wdzianku i śmiesznymi ulizanymi włosami. A ta koszula! Później pojawia się więcej par. Klony naszych bohaterów. Rewia. Po chwili refleksja, ok, babeczka to Europa, facet to Polska, inne panie to też Europy (sic!), panowie inne kraje UE. Wszystko się kręci i lata i nie wiadomo o co chodzi, ale muzyczka jest fajna. Kolejny raz Bagiński się nie popisał, wszyscy tak samo ubrani, tylko pozmieniane kolory koszul, takie same fryzury. I w sumie nie wiadomo o co chodzi, bo Europa zostaje znowu sama i trafia na cholernie podobny do poprzedniego plac. Czyli po co to wszystko było? Jaki jest mesedż ja się pytam?

A oto i odpowiedź:

Obszerniej symbolikę spotu wyjaśnia jego reżyser Tomasz Bagiński. – To Polak jest inicjatorem zdarzeń w filmie i to on dokonuje przemiany rzeczywistości. Ponieważ poruszamy się w obszarze symboli, alegorii i dosyć poetyckich skojarzeń naturalnym sposobem pokazania tej przemiany, ale także samej idei prezydencji był taniec. Europa jest w naszym filmie piękną kobietą zamkniętą w chłodnej, dość zachowawczej architektonicznie przestrzeni. Przestrzeń jest również solidnie, choć trochę przyziemnie zaprojektowana. Europa w pierwszych ujęciach filmu jest bardzo piękna, ale trochę brakuje jej życia. W luce pomiędzy budynkami pojawia się sylwetka mężczyzny. To w naszym filmie symbol Polski. Ten nowy bohater wciąga Europę do tańca i w ten sposób ożywia zarówno ją jak i otaczającą architekturę, prowadza w życie. Na końcu filmu, choć pozornie opuszczamy to samo miejsce, to na twarzy naszej bohaterki, Europy budzi się cień uśmiechu, światło w przestrzeni jest dużo cieplejsze i bardziej pozytywne – opisuje.

No, to teraz można sobie dopowiedzieć o zmianach, które ma symbolizować taniec, o zmianach na lepsze, chociaż lokacja pod koniec filmiku nie jest jakaś rewolucyjna, ba… ciężko w ogóle dostrzec jakieś zmiany. Nastrój Europy też nie jest jasny, równie dobrze można wytłumaczyć to znowu kiepskością animacji.

Ja się pytam, czy mając do dyspozycji znanego grafika, nie można było postarać się o lepszy scenariusz dla 3 minutowego spotu? Nawet mając do dyspozycji znanego choreografa-celebryty, nie można było najpierw obmyślić klarownej i nie naciąganej fabuły?  Nie lubię narzekać na takie akcje i robię to rzadko, ale jak promuje się kraj, za pomocą niezrozumiałego dla wszystkich przesłania, w animacji, nad którą odbiorca nie powinien się zastanawiać, tylko z marszu kliknąć „lubię to!” to po co to robić? Niby uniwersalne metody, taniec, muzyka, obraz, a mimo wszystko użyte nieumiejętnie.

A inne filmy promujące Polskę znajdziecie TU.

Tags: animacja, FAIL, recenzja, reklama, wizerunek